Nieuws

Aan de knoppen: Ron Bakker

Hij moet er telkens van Friesland voor naar Hengelo en Veenendaal, maar dat doet hij graag. “Ik ga altijd met plezier naar mijn werk.” Ron Bakker werkt sinds begin vorig jaar bij Powerspex en hij draait vandaag aan de knoppen in onze rubriek.

Naam: Ron Bakker
Leeftijd: 57
Woonplaats: Burgum (FR)
Burgerlijke staat: getrouwd met Miranda, vader van Tanya, Pauly, Bram en Robin, opa van vier kleinkinderen
Functie: softwaresimulatortrainer en engineer

Ron Bakker draait aan de knoppen in de websiterubriek van Powerspex.

Sinds wanneer werk je bij Powerspex en hoe kwam je daar terecht?

“Sinds 1 januari 2025. Ik heb de afgelopen 4 jaar voor de O&O-fondsen samen met Powerspex gewerkt aan het ontwikkelen van een generieke afvalsimulator. De werksfeer bij Powerspex beviel me uitstekend. Bovendien was ik toe aan een nieuwe uitdaging, dus ben ik ingegaan op het voorstel van Jan Wilmink om bij Powerspex te komen werken.”

Je moet er wel ver voor rijden vanuit Friesland.

“Als ik geen trainingen in Veenendaal geef, werk ik drie dagen per week bij Powerspex in Hengelo. Ik heb voor beide locaties mijn vaste logeeradressen, waardoor ik twee nachten per week van huis ben. Een parttime zigeuner noem ik mezelf, haha.
Het reizende bestaan ben ik gewend. Vóór Powerspex werkte ik als simulatie-instructeur en was ik ook altijd weg. Daarvoor, in mijn tijd bij de marine, ook. Maar ik wil niet meer zo vaak weg zijn als vroeger.”

Raad je het anderen aan om bij Powerspex te werken?

“Jazeker. Dat doe ik vanwege de familiariteit en de korte lijntjes. Ik vind het echt een prettig bedrijf.”

Wat bevalt je aan je baan?

“Ik geef trainingen op de afvalsimulator en nationale bescherm- en hersteltrainingen voor de netbalans, dat laatste bij Engie in Lelystad. Het aantal trainingen is groeiende en het is een leuke uitdaging om dat te bewerkstelligen.
Bovendien combineer ik de functies van trainer en engineer en dat maakt het dynamisch. De ene keer ben ik bezig om het gereedschap te maken, daarna gebruikt ik het gereedschap in een training.
Het leukst vind ik de interactie met de cursisten. Ik sta open voor alle vragen die de cursisten hebben. De sfeer tijdens de trainingen is heel goed; ze vinden het interessant. Op dit moment trainen we met name veel nieuwe mensen voor de introductietraining. We zien ze graag later terug voor nieuwe modules. In Nederland werken honderden mensen op verschillende locaties, dus de markt is groot genoeg voor heel veel trainingen.”

Wat is de grootste uitdaging aan je werk?

“Het leren omgaan met PsxCad en de programmeertaal die daarvoor gebruikt wordt. Het is een proces en er zit een stijgende lijn in. Ik ben redelijk streng voor mezelf, dus ik wil alles ineens goed doen en snel snappen.”

Wanneer is een project voor jou geslaagd?

“Als ik enthousiaste mensen aan de andere kant zie. Dat men enthousiast is over wat ik heb gemaakt of over de training die ik heb gekregen.”

Wie is je favoriete collega? En je favoriete klant?

“Daar wil ik best antwoord op geven, maar het lukt me niet. Ik ben hier nog geen jaar en ik ben me nog een beeld aan het vormen.
De Twentse mentaliteit bevalt me in elk geval enorm goed. Hier geen starre werkomgeving in een formele setting, waar ik zo’n hekel aan heb. Ik kom steeds meer tot de ontdekking dat de vriendelijke houding van mijn collega’s gemeend is. Ik voel me gewaardeerd en geaccepteerd.”

Als je geen software simulatortrainer en engineer was geweest, welk beroep had je dan willen uitoefenen?

“Eerlijk gezegd heb ik altijd mijn dromen kunnen najagen. Mijn eerste droom was de zee, vandaar dat ik 14 jaar bij de marine was. Daarna 24 jaar bij Engie en nu mag ik bij Powerspex drie leuke dingen combineren: projecten ontwikkelen en lesmateriaal maken en instructies geven.
Ik ben altijd al een techneut geweest. Het leukst vind ik om de praktijkkennis die ik de afgelopen 35 jaar heb opgedaan over te dragen aan nieuwe, jonge programmeurs om ze praktisch aan de weg te krijgen. Dus eerlijk gezegd schurkt mijn werk tegen hobbyisme aan. Ik vind het ook lastig om na werktijd mijn werk neer te leggen. Ik zou geen reserveberoep weten. Ik ga altijd met plezier naar mijn werk.”

Is je beroep zichtbaar in je huis? Hoeveel plc’s en domotica zijn daar te vinden?

“Mijn verlichting en verwarming zijn door domotica aangestuurd, ja. En we hebben de nodige thuisaccu’s op zolder staan; 11kW aan opslag. Bij de accu’s gaat het me niet om het rendement – hoewel het zich na 8 tot 10 jaar terugbetaalt – maar om het verkleinen van mijn ecologische voetafdruk. Voor mijn werk kan het nou eenmaal niet anders dan dat ik ver reis, maar wat ik thuis kan doen om die voetafdruk te verkleinen, dat doe ik.”

Waarmee hou je je bezig in je vrije tijd?

“Ik mag met mijn echtgenote heel graag naar concerten gaan. We zitten in de ‘moeilijke’ muziekhoek: progrock. Progressieve rock. Dat begon met een oudere broer die Supertramp, Madraguda en dergelijke draaide. Zo ontwikkelde ik mijn muzieksmaak en het leuke: die muzieksmaak deelt mijn echtgenote met mij, al voordat ze mij leerde kennen.
We proberen zo’n twaalf keer per jaar naar een concert te gaan. Onze hobby loopt wel een beetje uit de hand: we hebben bijvoorbeeld zojuist kaarten gescoord voor Marillion in Pompeï in Italië. Er waren 2800 kaarten beschikbaar en wij zijn erbij. We gaan heel Europa door hiervoor.
Het concert dat me het meest is bijgebleven is het concert dat Nick Cave vorig jaar gaf in Amsterdam, maar mijn hart gaat het meest uit naar Porcupine Tree, Steven Wilson en Marillion.
Andere hobby is mijn aquarium. Ik noem het een gezelschapsbak. Er zwemmen scholen kardinaaltjes, otocinclusvissen, corydoras, roodneuszalmpjes, gourami’s en wat garnalen in. Het aquarium bevat trouwens ook wat domotica, die voor de CO2-toevoer.”

Wat wens je Powerspex toe voor de toekomst?

“Een prettig nieuw gebouw en een bestendige groei.”

En dan nu de vraag die jouw voorganger in deze rubriek Danny de Maat heeft bedacht:
Hoe kijk jij tegen de werkomgeving aan? Wat zou je willen veranderen aan bijvoorbeeld jouw werkplek?

“Nou, ik had altijd mijn eigen kantoor, dus ik moest bij Powerspex wel aan de reuring wennen. Ik ben snel afgeleid, dus wat meer rust zou bij me passen. Dat ik twee dagen per week thuiswerk, past dus bij me.”

Je mag nu één vraag bedenken voor degene die de volgende keer aan de beurt is.

‘Als je één knop op de schakelkast mocht toevoegen, wat zou die dan doen?’

Aan de knoppen

Aan de knoppen

Aan de Knoppen is de websiterubriek van Powerspex. Telkens neemt een werknemer van Powerspex plaats achter de speciaal gebouwde schakelkast. Met elke draai aan de knop verschijnt er een vraag in beeld waar hij eerlijk antwoord op moet geven. Aan de knopjes gedraaid, interview geplaatst? Dan wordt de naam van de geïnterviewde vereeuwigd op de schakelkast. Als alle werknemers zijn geweest, is het kastje vol. Maar dat duurt nog wel even…

Vandaag neemt Ron Bakker plaats achter de schakelkast.
In de vorige edities waren dat:

Danny de Maat
Tom Wennink

Peter Wolbers
Jonathan Ravenshorst
Willem Thissen
William van Velsen
Jouke Dassen
Jitze de Jong
Wim Noltes
Lars Arens
en Werner Heβ